Page 10 - KORKUSUZ IKIZLER
P. 10
Fakat Pırıl sakin değildi. Sanki söylemek is-
tediği bir şey vardı da söyleyemiyordu.
“Pişman oldu. Beni kandıramayacağını an-
ladı; ama bir türlü söyleyemiyor.” diye geçirdim
içimden. İnatla gönderdiği mesajla ilgili bir tek
kelime bile etmedim.
“Gelsene yanımıza. Bak, Cino hevesle oy-
namayı bekliyor.” dedim.
Pırıl, Cino’yu kucağına alarak, “Kuzey, sana
bir şey söyleyeceğim. Aramızda kalacak ama.”
dedi.
Kıkır kıkır gülmemek için zor tuttum kendi-
mi. Yaptığı şakanın sıkıntısı içindeydi. Kaşlarımı
çatarak, “Ne söyleyeceksin ki bana? Aramızda
kalacak olan nedir?” diye sordum.
Çatık kaşlarıma bakarak kolumdan çekti.
Altında durduğumuz erik ağacına tırman-
maya başladı. “Haydi geeeeeel!” diye bağırdı.
Tıpkı kediler gibi ağacın tepesine tırmandık. Sır-
tımızı ağacın gövdesine yasladık. Pırıl, aşağıda
hiç kimsenin olmadığından emin olmak istedi.
Eğilip aşağıyı kontrol etti. Etrafın güvenli olduğu-
nu anlayınca da fısıltıyla konuşmaya başladı. Ne
söyleyeceğini bildiğimden hiç oralı olmuyordum.
10
