Page 23 - ATA YAYINCILIK 2.Sınıf Eğitici Öykülerle Okuduğumu Anlıyorum
P. 23
11
GÜVERCİN İLE KARINCA
O gün, Masal Ormanı’na çok yağmur yağmış. Öyle ki her taraf irili ufaklı su
birikintileriyle dolmuş. O birikintilerden birine de Tarçın karınca düşmüş. Düştüğü
birikinti küçük olmasına küçükmüş ancak Tarçın karınca için adeta kocaman bir deniz
gibiymiş. Tarçın karınca yılmamış. Çırpındıkça çırpınmış. Onun can havliyle çırpınışı, az
yukardan uçan güvercin Sanı’nın dikkatini çekmiş. Vakit kaybetmeden bir çöp bulmuş
ve Tarçın’a uzatmış. Çöpe sıkıca tutunan Tarçın’ı çekip çıkarmış. Tarçın: “Çok teşek-
kürler Sanı! Bu iyiliğini hiç unutmayacağım.” demiş.
Günler su gibi gelip geçmiş. Acımasız bir avcı olan Zalim, Masal Ormanı’na
girmiş. Her şeyden habersiz, bir dalın üzerinde tünemiş olan Sanı’yı görmüş. Tam
silahını doğrultup Sanı’yı vuracakmış ki... O da ne! Tarçın, avcının ayağını öyle bir
ısırmış ki sormayın. Avcı canının acısından bir çığlık atmış. Oraya buraya koşmaya
başlamış. Avcıyı farkeden güvercin Sanı da uçup canını kurtarmış.
Sanı da Tarçın da birbirinin iyiliklerini hiç unutmamışlar. Hep dost kalmışlar.
21
21
